نشخوار فکری

حل مسئله این‌طور است: چه پیش آمد، چه کار می‌توانم بکنم، کی. نشخوار این‌طور است: چرا این‌طور شد، چرا من، چرا دوباره. بیست دقیقه بعد هنوز همان سؤال است و اقدامی در کار نیست. اغلب شب‌ها و در رختخواب بیشتر می‌شود.

قطع کردنش با سرزنش خود یکی نیست

گفتن «فکر نکن» معمولاً فکر را برمی‌گرداند. بیرون آمدن از حلقه گاهی به یک کار جسمی کوتاه بند است، گاهی به نوشتن همان نگرانی برای وقت مشخص فردا، نه برای نصفه‌شب. اگر این چرخ همراه خلق پایین هفته‌ها مانده، در ارزیابی افسردگی هم درباره‌اش می‌پرسند. پرسشنامه نشخوار فکری آموزشی است و تشخیص نمی‌دهد.

علامت عملی‌اش این است که از حلقه بیرون نمی‌آیید ولی چیز تازه‌ای هم نمی‌فهمید. اگر بعد از چهل دقیقه هنوز همان «چرا» را می‌پرسید و هیچ قرار یا تماسی از آن درنیامده، احتمالاً حل مسئله نیست. بعضی‌ها این چرخ را با خلق پایین می‌آورند و بعضی‌ها فقط شب‌ها، وقتی اتاق ساکت است. هر دو را می‌شود برای جلسه با یک مثال واقعی گفت، به‌جای اینکه بگویید «زیادی فکر می‌کنم».